Ik had gewoon niet op Instagram moeten kijken. Het zit daar vol opgeruimde dertigers die in zorgvuldig gestylde kluskleren hun bouwval staan te renoveren. Volledig duurzaam en circulair uiteraard. Al hun bouwmaterialen scharrelen ze bij elkaar op Marktplaats, in obscure loodsen vol tweedehands bouwmaterialen of uit containers met sloopafval waar ze toevallig op straat langslopen. De ene briljante vondst na de andere.
Ik raak volkomen geïnspireerd. Zo gaan wij het ook doen! Hup, verkleinen die footprint. We stappen in de (deel)auto en rijden naar Restoric in Uithoorn. Die hebben 5.000 oude deuren op voorraad. Het moet wel gek lopen wil daar niet iets voor ons bij zitten. Het loopt gek. Geen deur lijkt ook maar in de verte op het ontwerp waar we van de welstandscommissie vergunning voor hebben gekregen. Dan maar naar Ribo in Hengelo. Handig, dat ligt op weg naar Bad Bentheim waar we toevallig toch moeten zijn. We vinden er een robuuste hardhouten deur. Snel, een foto naar de architect. Die zegt resoluut nee. Dat is helemaal geen voordeur. We zien toch wel dat er geen weldorpel op zit? O ja, een weldorpel… Zonder weldorpel wordt het natuurlijk nooit iets. We druipen af.
We moeten ook nog iets met de jaren 70-plavuizen in de toekomstige keuken. Er moet vloerverwarming onder, maar uitbikken zonder breken is niet te doen. Ze zijn ook best lelijk, trouwens. Op zoek naar een nieuwe vloer dus. We hebben onze zinnen gezet op estrikken – Oudhollandse gebakken tegels. Die heb je nieuw, maar ook tweedehands. We gaan voor het tweede (circulair immers) en vinden een mooie partij in Friesland. Prachtig en doorleefd, wat je noemt tegels met een verhaal. Helaas, de sloopversie is twee keer zo duur als een nieuwe Hollandse estrik. Toch maar nieuwe dan? Hollands klinkt alsof in elk geval het transport niet enorm milieubelastend kan zijn. Ze komen vast uit een pittoresk dorpje in Brabant of zo. Op zaterdagochtend spreken we in Culemborg af met een vriendelijke mevrouw die een vierkante meter gloednieuwe tegels voor ons neerlegt. Rechtstreeks geïmporteerd uit Azië, legt ze uit, want zoiets laten maken in Nederland is natuurlijk onbetaalbaar. Azië? Ik krijg visioenen van kinderarbeid en CO2-uitbrakende containerschepen. Weet je wat, laten we geen vloer importeren uit het andere eind van de wereld.
Als het dan niet circulair kan, dat verbouwen, kunnen we dan tenminste biobased isoleren? Ik schaf de Kopersgids van Joost van der Waal (isoleerbewust.nl) aan. 117 pagina’s met biofoam, schelpen, kalkhennep, vlas en schapenwol. De gids gaat meteen mee naar het eerstvolgende bouwoverleg met de aannemer. Die kijkt moeilijk. Ingewikkeld, duur, onbekend, te dik, brandgevaarlijk, geen mensen die hiermee kunnen werken. Wij zijn natuurlijk de baas, maar hij kan geen garantie geven dat wij er straks warm bij zitten met deze materialen. Teleurgesteld ga ik op zoek naar iets dat weliswaar niet biobased, maar wel gerecycled is en waar ook de aannemer mee kan leven: pir isolatieplaten van InSus. Nou, hè hè.
De keuken blijft voorlopig een moeilijk verhaal. Wekenlang zoeken we avond aan avond op Marktplaats naar een acceptabel tweedehandsje. Onze enige eis: het moet passen in de ingewikkelde ruimte waar we straks gaan koken: overal monumentale details die het plaatsen van een simpel keukenkastje verhinderen. Een schouw, een historisch waardevolle raampartij, een bedsteedeur; het zit hopeloos in de weg. Op Marktplaats zien we van alles voorbijkomen, van aftandse Bruynzeels uit de diepe jaren 60 tot fancy hoogglans Bulthaups met high end apparatuur. Maar we krijgen het er niet in, in die rare ruimte van ons. Dan blijkt Ikea al in 2016 met de “volledig circulaire Kungsbacka-keukenfrontjes de grondstoffencirkel gesloten te hebben”, lees ik op Change Inc. Ik krijg meteen zin in een echte Kungsbacka, maar daarvoor moeten we eerst naar Delft. We zullen zien, deze houden jullie nog even van me tegoed.
In de tussentijds gluur ik steels in alle vliko-bakken waar ik langs fiets. Nog geen bruikbaar item gezien. Maar we blijven het proberen. Keep you posted. Misschien straks op Insta…