Op de vliering staat zachtjes een Qube 8kw te zoemen. Hij heet Cees, naar de monteur die op een kille zondag de installatie reanimeerde toen de temperatuur in huis was gezakt naar 14 graden. Vanaf het dak valt op koude dagen kletterend een stuk ijs in de goot, afgebroken van de Qpanels die driftig warmte onttrekken aan de winterlucht. In de huiskamer begint intussen de convector te blazen. Het zijn de geluiden van het zojuist aangebroken PVT-tijdperk: ons huis is van het gas af.

Een snelle recap: anderhalf jaar geleden kochten we in een vlaag van verstandsverbijstering een rijksmonument uit 1630. Kierende ramen, enkelsteensmuren waar vochtig stucwerk vanaf brokkelde. De 15 jaar oude cv-ketel viel af en toe zuchtend uit. Er droop condens van het vensterglas op de rottende vensterbank. Monumentaal vensterglas, dat dan weer wel.

We trokken in het achterhuis (klein, dus minder stookkosten), zochten een architect en een aannemer en gingen aan de slag. Wij zouden dit huis wel eens even verduurzamen. Lekker isoleren, dubbel glas, gasfornuis eruit, inductieplaat erin. Hoe moeilijk kon het zijn?

Nou, best pittig. Een verbouwing is sowieso al een aanslag op je gemoedsrust, maar verduurzamen doet daar nog een schepje bovenop. En ik weet dat er mensen zijn (ik ken ze!) die niets liever doen dan COP-waardes vergelijken en warmteverliesberekeningen opstellen. Maar wij horen daar niet bij. Doet u ons gewoon een warm huis zonder fossiele brandstof alstublieft.

Inmiddels zijn we anderhalf jaar verder. We weten nu best veel over koudebruggen en vochtwerend injecteren. We kunnen ook het verschil tussen monu- en vacuümglas uitleggen en zijn fan geworden van gerecyclede Pir-platen en milieuvriendelijke Gutex. Maar daar houdt het wel een beetje mee op, qua kennis. Hebben we het goed gedaan? Wie zal het zeggen. Vanochtend deed er nog een schilder minachtend over ons isolatieglas. Maar het zit erin en we zullen het ermee moeten doen.

Het geld is ook op, trouwens. Dus we hebben iets gevonden om dat grote zwarte gat te vullen waar we na de verbouwing in zijn beland: subsidie aanvragen. En ik weet dat er mensen zijn (ik ken ze!) die het heerlijk vinden om KA-codes te achterhalen. Maar wij horen daar niet bij. Toch gaan we het doen, met die meldcodes. Dan kunnen we straks tenminste die vette elektriciteitsrekening betalen. En het is eigenlijk net als met verduurzamen: je wilt het niet. Niet echt. Maar achteraf ben je blij. Aan de slag dus maar weer.